TranSylvania

Gönderen: Modern Prometheus 20:57 , Etiketler: , , , , | 4 Yorum

   "Kalbim buruk. Şanslılara, mutlu yaşayanlara kıskanarak bakıyorum. Birkaç çalı çırpı verin de yakalım dünyayı."

 
    Birkaç soluk, sevdiğinin birkaç soluğu insanı yakmaya yeterse, birkaç çalı çırpı da bu dünyayı yakmaya yeter elbet. Varsın yansın. Karşısına geçip de alevleri seyretmek istiyorum. Acılarımı unutup doyasıya içip, dans edip, dünyanın alevleri üstünden atlamak, ciğerlerimdeki tüm solukla kahkahalar atmak istiyorum. Yakalım dünyayı bu gece. Bu gece aşkın gecesi olsun. Terk edişlerin. Acıların. Kahkahaların. Unutuşların, unutuluşların. Bu gece sıyrılışların gecesi olsun. Yaktığımız dünyadan sıyrılışların. Kabukların terk edilişlerinin gecesi bu gece. Bu gece, tüm bağları koparttığımız gece olsun.

   Bir gece de ateşlerin gecesi olsun. Gamı, kederi ve hüznü yakalım. Çingeneler gibi olalım. Müzisyen çingeneler, aşık çingeneler gibi. Müzik için yaşayalım. Yaşam için müzik başlasın. Müzik yaşam içindir, kendimizi paralamak için değil. Eğlenelim bir gece, müzikle dans edelim sabahlara kadar, çingeneler gibi. Yürekler yakan çingeneler gibi.

   "Yetmiş beş yaşındayım fakat hiç bisiklet süren çingene görmedim."
   Bu gece unutalım aşkların acısını, yeni doğanlar gibi hür olalım. Bu gece müzisyen çingeneler olalım, yeni aşklar kovalayalım. Bisikletlere atlayalım bu gece, yüzümüze vuran soğuğa haykıralım. Kızıl Flama'yı söyleyelim bu gece bisiklet üstünde. Sıyrılalım bisikletin pedalları, tekerleri döndükçe. Umut edelim bu gece, geçecek körlük!
   Tony Gatlif'in çingeneleri... Ve TranSylvania....

4 yorum :

Gadjo Dilo da muhteşem bir filmdir. Müzikli, neşeli, mutluluklu... Hiç dilini bilmediği insanlarla anlaşabilmeyi, duygu bağı için dilin gereksizliğini de o kadar güzel anlatmış ki, sonrasında onlardan biri olmak, dans etmek dans etmek, dans etmek... Ben bu akşam Transylvania'yı izleyeceğim, sen de mutlaka Gadjo Dilo'yu izle. Sevgiler. :)

Hmmm, izlemiş olmayayım birkaç sefer. :)
Dans edeyim diyorum onun yerine. Edemem de. Ama ruhum dans edebilir bak. Onu yapabilirim.

Birkaç sefer izlenecek filmlerden gerçekten. Tahmin etmeliydim izlemiş olacağını. Ne demiş Emma Goldman, dans edemeyeceksem bu benim devrimim değildir. ;)

İşte kaçamak yaptım bu filmle. Youtube ve türevleri yasaklandığından beri flashdiksle işe film müzik video klip taşır oldum. Bazı sahneler vardır ki silmek mümkün değil. Ama ilk Gatlif göz ağrım Vengo'dur ki blog'uma başlangıcı ve gelişmeyi de onunla yapmışımdır. Bu filme yer verdim mi bilmiyorum ama unutmuşsam bile denk gelmek en azından yakın zevklerde keyifli...

Yorum Gönder